Δευτέρα 24 Ιουλίου 1922.

 Σύμφωνα με πληροφορίες ο Ελ. Βενιζέλος ζητάει από την Αγγλία να διοριστεί ως αντιπρόσωπος της Κ.Τ.Ε. στο αυτόνομο μικρασιατικό κράτος, με ευρύτατη δικαιοδοσία.

Παρασκευή 21- Σάββατο 22 Ιουλίου 1922.

1.  Ο Αρχιστράτηγος Χατζηανέστης, συνιστά να αποφευχθεί κάθε σύγκρουση ελληνικών και συμμαχικών στρατευμάτων στην Θράκη.
2. Η ελληνική κυβέρνηση άρχισε να εξετάζει την οικονομική κατάσταση της χώρας και να εξετάζει μέτρα με τα οποία θα αντιμετωπίσει το οικονομικό πρόβλημα και ιδίως τις ανάγκες του στρατεύματος, το οποίο απορροφά δεκάδες εκατομμύρια καθημερινά. Ο Δ. Γούναρης και ο Πρωθυπουργός Πρωτοπαπαδάκης πιστεύουν πως αν η μελλοντική Διάσκεψη για το Ανατολικό δεν καταλήξει σε αποδεκτές αποφάσεις ,πρέπει να εκκενωθεί η Μικρά Ασία, πριν εξαντληθεί οικονομικά το κράτος. Αντιθέτως ο Ν. Στράτος πιστεύει πως σε καμία περίπτωση η Ελλάδα δεν πρέπει να εγκαταλείψει εδάφη, τα οποία αποκτήθηκαν με τόσες θυσίες.

Πέμπτη 20 Ιουλίου 1922.

 Οι Σύμμαχοι απορρίπτουν κάθε ιδέα προέλασης προς την Κωνσταντινούπολη.

Δευτέρα 17 Ιουλίου 1922.

 Με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, κηρύχθηκε η αυτονομία της Μικράς Ασίας, μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή ανακωχής μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η ενέργεια αυτή της ελληνικής κυβέρνησης αποσκοπεί στην άσκηση πίεσης στην Τουρκία και στην ενεργοποίηση των Συμμάχων για την σύναψη συμφωνίας ανακωχής.

Σάββατο 8 Ιουλίου 1922.

 Παραιτήθηκε ο Τριανταφυλλάκος από το αξίωμα του ύπατου αρμοστή της Κωνσταντινούπολης, επειδή διαφώνησε με την ασκούμενη πολιτική της κυβέρνησης, ενώ παραιτήθηκε και η κυβέρνηση της Πόλης, επειδή ο Σουλτάνος διαφώνησε με την πολιτική της Άγκυρας.

Πέμπτη 6 Ιουλίου 1922.

•  Πρόταση των Συμμάχων για σύγκληση Διάσκεψης στο Μπεϊκόζ του Βοσπόρου έγινε δεκτή από τους Τούρκους.
• Το βράδυ στην Μυτιλήνη ομάδα τρομοκρατών, με την καθοδήγηση του Γεν. Διοικητή Αιγαίου Α. Σπηλιωτόπουλου, επιτέθηκε κατά του Γ. Παπανδρέου και τον τραυμάτισε. Τα αστυνομικά όργανα συνέλαβαν τα θύματα αντί για τους δράστες: τον Γ. Παπανδρέου και τον φίλο του δημοσιογράφο Παπανικόλα.

Τετάρτη 5 Ιουλίου 1922.

 Με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας συνελήφθησαν ο Γραμματέας της ΚΕ του ΣΕΚΕ(Κ), Γιάννης Κορδάτος και άλλα στελέχη του Κόμματος της ΓΣΕΕ. Οι συλλήψεις γίνονται σε συνέχεια της σύλληψης και φυλάκισης του διευθυντή του «Ριζοσπάστη», Γ. Πετσόπουλου, για την έντονη αντιπολεμική αρθρογραφία της εφημερίδας.

Δευτέρα 3 Ιουλίου 1922.

 Επιστρατεύονται όλοι οι έφεδροι της Μ. Ασίας, που υπηρέτησαν στον στρατό λιγότερο από δύο χρόνια, ενώ η κυβέρνηση αποδέχεται την αυτονόμηση της Μ. Ασίας.

Παρασκευή 30 Ιουλίου 1922

 Η Γαλλία και η Ιταλία δέχτηκαν την διενέργεια νηοψίας από τον ελληνικό στόλο, σε ύποπτα πλοία.

Δευτέρα 26 Ιουνίου 1922

 Αποστολή αντιπροσωπειών στην Ευρώπη για την υποστήριξη των εθνικών θεμάτων.

Κυριακή 25 Ιουνίου 1922

 Η ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται να διαπραγματευθεί απευθείας με τον Κεμάλ, γιατί πιστεύει πως μία τέτοια διαπραγμάτευση θα παρέλκυε την σημερινή εκκρεμότητα.

Σάββατο 24 Ιουνίου 1922.

 Συνεχείς συσκέψεις πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων της Ελλάδας για την τάχιστη εκτέλεση των αποφάσεων περί έντονης πολιτικής και στρατιωτικής δράσης.

Πέμπτη 22 Ιουνίου 1922.

 Τελείωσε η δραματική, περιπετειώδης και επεισοδιακή «δίκη της Λαμίας», στην οποία προσήχθησαν ο Αλ. Παπαναστασίου και οι συνεργάτες του, κατηγορούμενοι για τα όσα υποστήριξαν στο «Δημοκρατικό Μανιφέστο» που δημοσιεύθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο. Συνήγορος των κατηγορουμένων ήταν ο γνωστός πολιτικός Γ. Παπανδρέου.

Το δικαστήριο καταδίκασε τον Αλ. Παπαναστασίου και τους συνεργάτες του σε τριετή φυλάκιση, ενώ πριν τους είχε αθωώσει. Οι απειλές όμως του εισαγγελέα και οι πιέσεις των «αντιβενιζελικών» προς τους ενόρκους του Κακουργιοδικείου Λαμίας, οδήγησαν στη νέα καταδικαστική απόφαση.

Σάββατο 17 Ιουνίου 1922

 Το Συμβούλιο του Στέμματος αποφάσισε την έξοδο από την πολιτική και στρατιωτική αδράνεια, η οποία εφόσον παραταθεί, θα εκθέσει σε σοβαρότατους κινδύνους το έθνος. Στην δράση αυτή ενεργό ανάμειξη θα έχει και ο Βασιλιάς.

Παρασκευή 9 Ιουνίου 1922

 Ο Κεμάλ υποστηρίζει ότι αναγκάστηκε να εκτοπίσει τους Έλληνες από τις πολεμικές ζώνες, γιατί αυτοί υποκινούσαν επανάσταση κατά της Τουρκίας. Μεγάλο συλλαλητήριο των Ελλήνων του Σικάγου για τις τουρκικές θηριωδίες. Η Τουρκία δεν δέχεται την επιτόπια έρευνα της συμμαχικής επιτροπής για τις ωμότητες.